whew. pasintabi. di ako mag-eenglish. sorry sa mga foreigners. wala lang. gusto ko nga sana sa friendster blogs na lang. kaso baka may makabasa.


sooo far. eto na naman ako. nainspire lang ako magsulat ng feelings ko. nabasa ko kasi ung kay atavan. di ko akalain nahhurt din siya. kala ko sa mga pangit na tulad ko ang nakakaranas ng pagiging brokenhearted.

so far, tinapos ko na ang nakakasawang relasyon with anthony. wala eh. bakit kasi ganun ung feeling ko eh... parang laging nakikipagkumpitensya sa nanay nya... ahahahah.. nakakainis nga. sobrang abala sa trabaho, di naman ung future namin ang pinaghahandaan. lagi nyang sinasabing ako ang priority nya. nakakainis kasi eh. alam nyo un? ewan ko kung alam nyo un. pero masakit mabalewala. lagi nyang sinasabing ako ang topmost priority nya. pero hindi. pasintabi ule. mejo bastos eh. kasi naman... kung may bahid halay ang usapan dun siya alive alive makipag-usap. tapos... aun pag di na ganun ang usapan,wala.


so ayun.. kakaganun nya, nawalan na ako ng gana. tulad nga ng paborito kong sabihin, ang isang bagay na di pinaghirapan ay less likely na pahalagahan. kasi nga di ka naman nag-effort paramakuha un. ganun kasi nangyari sa amin eh. dahil nga lang lagi na lang ako sinasaktan ni lloyd misa, wala nang closure closure, pinatulan ko na si anthony. nakakainis. parang wala namang maxadong fulfillment and growth habang kami. oo kaya nyang ihandle ang mood swings ko. pero di un sapat. i need love, i need attention. i mean, kung walang ganyan, what's the sense of having a boyfriend, di ba? nakakainis lang.

wala akong paki kung mahal pa DAW nya ako. di ko na ramdam. manhid na ako dahil nasaktan ako. sawa na ako. matagal kong nilihim. tama ang aking mommy. nakakainis lang si anthony. natipuhan na kasi nila eh... di nag-aayos ng sarili. di man lang niya inisip na ipapakilal ko siya sa pamilya ko. nakakainis. saka lahat ng kita nya napupunta sa nanay niya di man lang mabihisan ang sarili ng maayos na damit. sabi nga ni justine, di marunong mag-ayos ng sarili.

so kumalas na ako sa kanya. malungkot ako. di naman alam nina mommy kaya ako naaadik sa laro [bukod sa iwas badtrip sa lolo ko, pero ibang kwento na un eh] ay para mataksan ung heartaches.

at parang di na ako natuto. porke sinabi lang ni justine aka fruitsoda kung pwedeng manligaw, oo naman ako. pero ngayon lang ako nakaranas na paggastusan ng lalaki ng malaki eh. you know,bukod sa motel fees. ahahaha... binilhan ako ng mga gamit sa ragna. grabe at kahit pagod sa trabaho, willing makipagmeet up. uu siguro nagawa na din ni anthony ung pumunta once, pero ewan ko ba. iniisip ko nga kung mababaw lang ako. na kung sapat na ung nagpupuyat para makausap ako. una sa lahat din, di naman din iniispend ni justine ung buong oras nya para kausapin ako. ahaha. siguro masyado din ak0ng nangarap ng isang perfect prince charming. sa fairy tales lang pala nag-eexist ang mga un.


nakakatawa kasi long distance na naman. patunay na wala talagang naaattract sa akin sa personal. nakaktawa kasi sa ragnaboards lang nagpropose si justine. pero touched na ako. hindi ko alam bakit ako nagkaganito. parang tingin ko n alang sa sarili ko di na dapat ligawan. kaso siguro naiinip na din ako sa ligaw. ahahaha.. xD

mag-iisang buwan na kami sa 20. ang bilis ah. parang mga ilang beses na din kami nag-away. pati kasal namin sa laro, naging source pa ng away. pero natouch din ako na pakasalan niya in-game. kasi ako din naman si _jhi0ne4_ eh. ako un. pinakasalan nya, kahit sa laro. si anthony, ni ayaw ako pakasalan sa ragna...


tapos ngayon eentra entra siya ule sa buhay ko, may singsing daw siya para sa akin. sarap ipakain sa kanya ung singsing. hello, naalala lang nya ako nung nawalan siya ng trabaho. maxado malaki pagmamahal niya sa trabaho, nakalimutan niya ako.


bumalik na naman ang memories habang tinatype ko to. ang mga masasakit na nakaraan, ang aking madilim na nakaraan na nagsasabing madumi ako, na parang kaladkarin, basta basta, ung di naman attractive. di kayang mahalin ng lalaking kilala ako sa personal. ewan ko. siguro nga talagang sa internet ko na matitisod mapapangasawa ko kasi lagi naman ako nakaharap sa pc.

nakakalungkot din pala ung feeling na ginamit ka lang. ahahaha. sa unamejo masarap ung maglaro laro with guys. pero in the long run pala, ako ung talo. parang sampal sa akin kasi eh.


pero tinapon ko na ung dati kong katauhan.


kaya lang tila bumabalik ang tukso.


di ko alam eh. ako na rin ang nagkukusang magpakita ng katauhan ko.

di ko tuloy alam kung kaya akong mahalin kung sino ako, kung ano talaga ako, nang walang ginagwang milagro.

oh siya tinatamad na akong mag-emo. di ko alam kung si justine na ang the one ko. 20 pa lang kami. pero siguro oo. di bale di naman ako naghahanap. wahahahah